Izba Pamięci Ziemi Mszczonowskiej

Odnośniki

  • Tadeusz Wojciech Maklakiewicz na zdjęciu

25. rocznica śmierci Tadeusza Wojciecha Maklakiewicza

21 marca br. mija 25 lat od śmierci Tadeusza Wojciecha, najmłodszego z dzieci Rozalii i Jana Nepomucena Maklakiewiczów. Z tej okazji przypominamy sylwetkę tego urodzonego w Mszczonowie kompozytora, pedagoga, prawnika i działacza muzycznego.

Edukacja, kariera i działalność społeczna

Tadeusz Wojciech urodził się 20 października 1922 r. jako szóste dziecko nestorów artystycznego rodu, które przeżyło okres niemowlęcy. Oprócz nich Rozalia powiła sześcioro noworodków, które, z różnych przyczyn, nie doczekały dorosłości.

Najmłodszy z rodzeństwa Maklakiewiczów w latach 1945-49 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Miłość do muzyki okazała się jednak na tyle silna, że swoją edukację kontynuował ucząc się kompozycji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (obecnie Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina). Jego mentorem w trakcie studiów artystycznych był Tadeusz Szeligowski, zasłużony dla polskiej kultury pedagog, kompozytor oraz prawnik.

Jeszcze w trakcie studiów prawniczych Tadeusz Wojciech rozpoczął pracę w Państwowym Wydawnictwie Muzycznym w Krakowie, w którym spędził dwa lata. Zawodowo współpracował również z Centralną Poradnią Amatorskiego Ruchu Artystycznego i Polskim Radiem w Warszawie.

Przez ponad 40 lat Tadeusz Wojciech był związany z Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną w Warszawie (PWSM), w której pracował jako dyrektor administracyjny, oraz z biurem koncertowym ARTOS. W latach 1963-1993 był także pedagogiem Wydziału Wychowania Muzycznego PWSM. Jako wykładowca specjalizował się w przedmiotach teoretycznych (harmonia, kontrapunkt, propedeutyka kompozycji.

W PWSM pełnił również funkcje zarządcze: w latach 1968-69 był dziekanem, w latach 1973-78 i 1991-93 kierownikiem Katedry Wychowania Muzycznego, w latach 1969-72 prorektorem i w latach 1975-78 rektorem. Niewiele osób wie, że Tadeusz Wojciech jest również autorem przysięgi składanej przez nowo przyjętych studentów Uniwersytetu Muzycznego (dawnej PWSM).

Tadeusz Wojciech Maklakiewicz był także silnie związany ze środowiskiem artystycznym poza murami uczelni. W latach 1971-1984 był wiceprezesem a następnie prezesem (1993-1996) Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Od 1985 r. przewodniczył Zarządowi Agencji Autorskiej a w latach 1975-78 – sekcji muzycznej w Radzie Wyższego Szkolnictwa Artystycznego. W latach 1982–1983 był sekretarzem generalnym zarządu Polskiego Związku Chórów i Orkiestr, członkiem prezydium Association Européenne des Conservatoires, wiceprzewodniczącym zarządu sekcji polskiej Société Européenne de Culture.

Przez półtorej dekady Tadeusz Wojciech przewodniczył jury Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu. Oceniał także występy artystów podczas Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie i Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze.

Zasługi dla polskiej kultury

Najmłodszy syn Rozalii i Jana Nepomucena bardzo aktywnie działał na rzecz upowszechniania muzyki. Ze społecznym ruchem, zajmującym się jej promowaniem, Tadeusz Wojciech zetknął się zresztą już w domu rodzinnym, w Mszczonowie. Jego ojciec, organista Jan Nepomucen, prowadził w nim chór kościelny.

Tadeusz Wojciech Maklakiewicz został uhonorowany wieloma odznaczeniami, m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1977), Medalem Edukacji Narodowej (1986). Otrzymał także nagrodę na konkursie Organisation Internationale de Radiodiffusion et Télévision (1959), Nagrodę Ministra Obrony Narodowej III stopnia (1970) a także trzykrotnie Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1972, 1977, 1990).

Kompozytor i pedagog zmarł 21 marca 1996 r. w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Twórczość

Jako kompozytor Tadeusz Wojciech zadebiutował w 1951 r. na Festiwalu Muzyki Polskiej. W jego dorobku znalazło się ponad 150 utworów, reprezentujących różne gatunki i formy. Ponad 50 z nich zostało nagranych i było wykonywanych w trakcie koncertów. Tadeusz Wojciech zasłynął opracowaniem melodii ludowych i piosenek dziecięcych z repertuaru szkolnego. Szczególnie jego wczesne utwory inspirowane były folklorem. W dorobku Tadeusza Wojciecha odnaleźć można też liczne pieśni patriotyczne, żołnierskie a także kompozycje z zakresu muzyki teatralnej i rozrywkowej. Specjalizował się w utworach chóralnych i orkiestrowych.

Wśród jego najważniejszych utworów wymienić można:

  • Wariacje fortepianowe na temat Beethovena (1954)
  • Wariacje fortepianowe na temat Schuberta (1954)
  • Wariacje na temat własny na orkiestrę smyczkową (1954)
  • Impresja dodekafoniczna na fortepian (1955)
  • Suita kurpiowska na sopran i chór mieszany a cappella (1955)
  • Suita na temat chorału J. S. Bacha na wiolonczelę (1955)
  • Listy miłosne, temat z wariacjami na orkiestrę smyczkową (1955)
  • Kwartet smyczkowy (1956)
  • Humoreska na chór i orkiestrę symfoniczną (1957)
  • Rondo na klarnet z towarzyszeniem fortepianu (1958)
  • Septet na instrumenty dęte drewniane z harfą
  • Symfonia nr 1 na wielką orkiestrę symfoniczną (1958)
  • Pokój, Przyjaźń, Praca, kantata na sopran, baryton, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1959)
  • Koncert na klarnet i orkiestrę symfoniczną (1960)
  • Tryptyk biblijny na 2 klarnety i fagot (1961)

Syn nestorów rodu był poliglotą – znał biegle wiele języków, w tym łaciński. Bez najmniejszego problemu czytał w każdym z nich. Jego miłość do książek sprawiła, że pozostawił po sobie bardzo obszerną bibliotekę. Tadeusz Wojciech miał fotograficzną pamięć i encyklopedyczną wiedzę, był typem intelektualisty i społecznika. Był człowiekiem skromnym – nie zabiegał o rozgłos dla siebie i swojej twórczości, ale dbał o to, by zachować artystyczne dziedzictwo swoich starszych braci. Zachowało się wiele rękopisów kompozycji Tadeusza Wojciecha, których nigdy nie dopuścił on do druku.

Determinacja i oddanie Tadeusza Wojciecha sprawiły, że przetrwały rękopisy jego starszego brata, bardzo utalentowanego Franciszka. Niespełna siedemnastoletni chłopak zakopał ocalałe manuskrypty i po zakończeniu II wojny światowej przepisywał je systematycznie. Zachowanie artystycznego dziedzictwa brata, który zmarł w młodym wieku we wrześniu 1939 r., Tadeusz Wojciech traktował niemal jako misję. Dzięki niemu ocalało także wiele utworów Jana Adama, najstarszego i najbardziej znanego z sześciorga rodzeństwa Maklakiewiczów.

Oprac. Dagmara Bednarek, GCI

  • Grób kompozytora Tadeusza Wojciecha Maklakiewicza na...
  • Legitymacja szkolna Tadeusza Wojciecha Maklakiewicza
  • Legitymacja szkolna Tadeusza Wojciecha Maklakiewicza
  • Legitymacja szkolna Tadeusza Wojciecha Maklakiewicza

« wstecz

Kalendarz historyczny

«kwiecień 2021»
P W Ś C P S N
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30

Wsparli nas

Odwiedź nas - zapraszamy!

WSTĘP WOLNY

W sprawie zwiedzania prosimy o wcześniejszy kontakt.

 

IZBA PAMIĘCI ZIEMI MSZCZONOWSKIEJ

Aleksandra Kacprzak - tel. 667 841 959

Barbara Gryglewska – tel. 531 997 560

mail: ipzm@izba.mszczonow.pl

IZBA PAMIĘCI RODZINY MAKLAKIEWICZÓW

Magdalena Podsiadły - tel. 605 869 094

Aleksandra Kacprzak - tel. 667 841 959

mail: izba.maklakiewicz@gci.mszczonow.pl

 

W sprawach pilnych prosimy o kontakt

z Gminnym Centrum Informacji w Mszczonowie

tel: 46 857 30 71

Skontaktuj się z nami

Izba Pamięci Ziemi Mszczonowskiej

96-320 Mszczonów, ul. Warszawska 23

mail: ipzm@izba.mszczonow.pl

Aleksandra Kacprzak - 667 841 959

Barbara Gryglewska - 531 997 560

Izba Pamięci Rodziny Maklakiewiczów
 
96-320 Mszczonów, ul. Kościuszki 1
 
tel.: 605 869 094
 
mail: izba.maklakiewicz@gci.mszczonow.pl

Archiwalia Izby Pamięci

Copyright Izba Pamięci Ziemi Mszczonowskiej 2012. Wszelkie prawa zastrzeżone.